09-06-2007, 01:45 AM
“Janjan”yn görünür, dramatik hikayesi oldukça açyk, net ve “hikaye etme” kurallaryna son derece uygundur;
“Yhtiyar bir adamyn ba?lyk parasyyla satyn aldy?y genç kyz ady gibi “güzel”dir. Kasabanyn genç, bekar delikanlylary “güzel” için yanyp tutu?urlar. Yeti?kinler de ya?ly adamy ayyplarlar.
Kasabalylar için bu güzellik hem tehlikelidir hem de bir “mahremiyet” içinde oldu?u için dokunulmazdyr.
Böylece “Güzel” kocalyk vasyflaryny yitirmi? bir adam tarafyndan ev hapsinde tutulan günahsyz ve masum bir mahkuma dönü?ür.
Kasabanyn sevimli ve zararsyz delisi Janjan da kasabaly için “günahsyz” bir insandyr.
Çünkü “delilik” insany sorumsuz ve masum kylmaktadyr. (Çevresine zarar vermeyen deliler geleneksel olarak toplum içinde ya?atylan, desteklenen ve ho?görülen, merhamet duyulan insanlar olagelmi?tir Anadolu’da)
Kasabaly kimi i?siz güçsüz gençlerin pe?inde oldu?u Güzel ve herkesin ho?görü ile bakty?y Janjan’yn, kasabanyn bu iki yalnyz ve masum ki?isinin aralarynda bir ili?kinin do?du?u belli olunca i?ler de?i?ir. Artyk safly?yn ve masumiyetin dokunulmazly?y kyrylmy?tyr. Kasabaly için Güzel ve Janjan “zina” suçu i?lemi?ler ve artyk syradan ki?iliklere dönü?mü?lerdir. Janjan’yn deli olmasyndan kaynaklanan acyma ve saygy duymayla örülü “günahsyz”ly?y ortadan kalkmy?tyr. Zina suçu iki sembolü de dünyevile?tirmi?tir, di?er insanlar gibi yapmy?tyr. Güzel’in imam nikahly ya?ly kocasy onu babasyna teslim eder ve ba?ly?yny geri alyr. Babanyn önündeki tek çözüm kyzyny öldürerek bu -namus- lekesini temizlemektir. Ayny biçimde Janjan da kasaba halkynyn gözündeki saygyyy ve ho?görüyü kaybetmi?, zina suçu i?lemi? baya?y bir ki?ili?e dönü?mü?tür ve cezalandyrylmalydyr.
Kasabalylary saran cezalandyrma hyrsy Janjan ve Güzel’in do?an bebekleriyle esrarengiz biçimde ortadan kaybolmalary ile yava? yava? de?i?ir. Öfke yerini suçluluk duygusuna byrakyr. Suçluluk duygusu da yerini kutsalla?tyrylmy? bir saygyya… Janjan ve Güzel’in kayboldu?u eski maden oca?ynyn kapysy artyk sevdi?ine kavu?amayanlaryn dua etti?i bir ziyaret yeri bir türbe olmu?tur.
“Janjan”y esas itibaryyla; kaygyly bir gelecek, umutsuz bir beklenti, gelenek ve dy? dünyadan yansyyan ithal bir modernite arasynda syky?my? bir kararsyzlyk, cehalet ve dogmalaryn besledi?i bir panik ve buna ba?ly bir öfke duygusunun örseledi?i, hyrpalady?y insanlar üzerine bir tasvir olarak yorumluyorum.
“Yhtiyar bir adamyn ba?lyk parasyyla satyn aldy?y genç kyz ady gibi “güzel”dir. Kasabanyn genç, bekar delikanlylary “güzel” için yanyp tutu?urlar. Yeti?kinler de ya?ly adamy ayyplarlar.
Kasabalylar için bu güzellik hem tehlikelidir hem de bir “mahremiyet” içinde oldu?u için dokunulmazdyr.
Böylece “Güzel” kocalyk vasyflaryny yitirmi? bir adam tarafyndan ev hapsinde tutulan günahsyz ve masum bir mahkuma dönü?ür.
Kasabanyn sevimli ve zararsyz delisi Janjan da kasabaly için “günahsyz” bir insandyr.
Çünkü “delilik” insany sorumsuz ve masum kylmaktadyr. (Çevresine zarar vermeyen deliler geleneksel olarak toplum içinde ya?atylan, desteklenen ve ho?görülen, merhamet duyulan insanlar olagelmi?tir Anadolu’da)
Kasabaly kimi i?siz güçsüz gençlerin pe?inde oldu?u Güzel ve herkesin ho?görü ile bakty?y Janjan’yn, kasabanyn bu iki yalnyz ve masum ki?isinin aralarynda bir ili?kinin do?du?u belli olunca i?ler de?i?ir. Artyk safly?yn ve masumiyetin dokunulmazly?y kyrylmy?tyr. Kasabaly için Güzel ve Janjan “zina” suçu i?lemi?ler ve artyk syradan ki?iliklere dönü?mü?lerdir. Janjan’yn deli olmasyndan kaynaklanan acyma ve saygy duymayla örülü “günahsyz”ly?y ortadan kalkmy?tyr. Zina suçu iki sembolü de dünyevile?tirmi?tir, di?er insanlar gibi yapmy?tyr. Güzel’in imam nikahly ya?ly kocasy onu babasyna teslim eder ve ba?ly?yny geri alyr. Babanyn önündeki tek çözüm kyzyny öldürerek bu -namus- lekesini temizlemektir. Ayny biçimde Janjan da kasaba halkynyn gözündeki saygyyy ve ho?görüyü kaybetmi?, zina suçu i?lemi? baya?y bir ki?ili?e dönü?mü?tür ve cezalandyrylmalydyr.
Kasabalylary saran cezalandyrma hyrsy Janjan ve Güzel’in do?an bebekleriyle esrarengiz biçimde ortadan kaybolmalary ile yava? yava? de?i?ir. Öfke yerini suçluluk duygusuna byrakyr. Suçluluk duygusu da yerini kutsalla?tyrylmy? bir saygyya… Janjan ve Güzel’in kayboldu?u eski maden oca?ynyn kapysy artyk sevdi?ine kavu?amayanlaryn dua etti?i bir ziyaret yeri bir türbe olmu?tur.
“Janjan”y esas itibaryyla; kaygyly bir gelecek, umutsuz bir beklenti, gelenek ve dy? dünyadan yansyyan ithal bir modernite arasynda syky?my? bir kararsyzlyk, cehalet ve dogmalaryn besledi?i bir panik ve buna ba?ly bir öfke duygusunun örseledi?i, hyrpalady?y insanlar üzerine bir tasvir olarak yorumluyorum.